Lopen

Lopen. We doen het allemaal en denken er zelden over na. Dat geldt ook voor mij. Tot nu. Een dubbele middenoorontsteking maakt me uitermate bewust van de activiteit die we vanaf onze kindertijd als vanzelfsprekend beschouwen. Mijn evenwichtsorgaan kan haar werk namelijk niet naar behoren doen, nu het zo’n zooitje is daarbinnen. En ik voel me zoals ik denk dat een peuter zich voelt die wel kan lopen, maar het proces nog niet helemaal de baas is. Fijn? Nee. Wel leerzaam! .

Ik kijk met nieuwe ogen naar hoe mensen lopen. Zo keek ik vanochtend, wakker wordend met een kop koffie, uit het raam van de 6e verdieping van mijn logeerplek in A’dam. Het duurde even, maar ineens zag ik het: niemand loopt hetzelfde! We hebben in essentie allemaal hetzelfde bewegingsapparaat gekregen van moeder natuur (of wie je ook als ‘de bron’ wil aanwijzen, zie de actuele EO-documentaire discussie ). En toch gebruiken we het ieder op onze unieke wijze.

Sommige verschillen zijn overduidelijk en behoorlijk stabiel:
* mannen lopen meestal anders dan vrouwen
* kinderen anders dan volwassenen

Andere verschillen ontstaan door verschillen in:
* fysieke omvang
* lichamelijke of geestelijke handicap
* emotionele staat van zijn
* mate van vermoeidheid
* mate van onder invloed staan van drogerende middelen
* ziekte
* etc.

Maar zelfs als je al die factoren zou kunnen gelijktrekken, bv. in een experimentele situatie, vermoed ik dat er nog steeds oneindig veel variaties in de manieren van lopen blijven bestaan. Het maakt mij ook enorm benieuwd naar mijn manier van lopen. Vandaag is het hooguit lachwekkend, met mijn in-de-war-zijnde evenwichtsorgaan. Maar hoe loop ik normaal gesproken? Je herkent iemand vanuit de verte vaak het beste aan de manier van lopen. Hoe word ik dus herkend? En zijn zulke peilfactoren die ons brein feilloos oppikt (vaak onbewust) uberhaupt in woorden te vangen? Ik denk het niet…

Ik denk dat ik maar eens ga vragen of iemand me een keer wil filmen als ik vanuit de verte aan kom lopen. Eens kijken of IK MIJZELF kan herkennen . Dan waggel ik nu even naar de keuken voor een glaasje water…