‘Mag ik ruilen?’

Niet te geloven hoe behoedzaam je tegenwoordig door het leven zou moeten gaan. Als het aan de sluwste medemens ligt tenminste. Wat gebeurde een vriendin van me laatst?

Zij kocht een half jaar geleden bij de Douglas een potje peperdure gezichts- creme. De pot die ze al gebruik had, was nog lang niet leeg, maar als jouw merk in de aanbieding is, laat je ‘m natuurlijk niet staan (:-)). Dus ze kocht de pot voor in de voorraadkast. Zelfs dure cremes gaan een keer op, dus vorige week pakte ze de nieuwe pot uit de kast. Ze haalde het cellofaan eraf, opende het kartonnen doosje waar de pot inzat, en… tot haar verbazing zat er niet het potje in van het merk dat ze gekocht had maar een compleet ander potje! Wat een blunder van zo’n fabriek, dacht ze. De bon had ze natuurlijk imiddels niet meer, maar het leek logisch te denken dat er vast wel meer klanten met dit probleem terug zouden zijn gekomen bij het filiaal.

Door tijdgebrek ging niet zij maar haar vriend met dit verhaal naar de Douglas terug. Hij staat vervolgens bij de counter van de Douglas zijn verhaal te doen, in de verwachting een nieuwe pot van het juiste merk mee te krijgen. Ondertussen haalt de kassadame de pot uit het doosje en schroeft de dop er af. En wat blijkt? De pot die erin zat was half leeg! Oeps! Vriendlief voelde zich inmiddels wel erg ongemakkelijk staan daar. Het verhaal werd er hierdoor tenslotte niet geloofwaardiger op! En de winkeldame zei dat ze dit ook echt nog nooit had meegemaakt. Bij nadere inspectie was te zien dat het cellofaan al een keer eerder was geopend en weer wat knullig met lijmdruppels was vastgeplakt. Dit samen met de onschuldige en licht verwarde blik van de vriend van vriendin maakte dat de winkeldame hem geloofde en ‘m zonder morren een nieuwe pot meegaf.

Maar de vraag is natuurlijk of iedereen die dit overkomt, het aandurft om terug te gaan naar de winkel. Bewijs maar eens dat je die half lege pot er niet zelf in hebt gestopt! Je zou er toch bijna een paranoide consument van worden? :-)

Reageer